Jesteśmy koalicją lokalnych środowisk, które nie zgadzają się na milionowe inwestycje związane z EURO2012 i jednoczesne cięcia budżetowe powodujące realne zubożenie nas wszystkich, a [...]]]> Tegoroczna Manifa jest naszą odpowiedzią na brak współpracy władz miasta z jego mieszkankami i mieszkańcami, w szczególności na brak konsultacji społecznych w sprawie kluczowych wydatków z budżetu miasta.

Jesteśmy koalicją lokalnych środowisk, które nie zgadzają się na milionowe inwestycje związane z EURO2012 i jednoczesne cięcia budżetowe powodujące realne zubożenie nas wszystkich, a zwłaszcza mieszkanek Wrocławia.

Antyspołeczna polityka zawsze najmocniej uderza w kobiety!

Międzynarodowy Dzień Kobiet jest świętem solidarności społecznej i upominaniem się o sprawiedliwość dla wszystkich!

Nie zgadzamy się na wzrost kosztów życia poprzez podnoszenie opłat i wprowadzanie nowych podatków, które mają ratować zrujnowany budową stadionu budżet miejski.
Nie zgadzamy się na łamanie praw lokatorskich i niesprawiedliwą politykę mieszkaniową.

Uważamy, że edukacja jest prawem, a nie towarem. Domagamy się zwiększenia inwestycji miejskich na edukację i opiekę. Mówimy stanowcze NIE zamykaniu szkół publicznych oraz corocznemu podnoszeniu opłat za przedszkola i żłobki.

Domagamy się realnych konsultacji społecznych w sprawach, które dotyczą budżetu naszego miasta i naszych kieszeni  – to obywatelki i obywatele powinni decydować, które inwestycje i projekty są im najbardziej potrzebne, a które to zbędne i drogie igrzyska.

Zgadzasz się z Nami? Dołącz do Nas! Przyjdź na Manifę:
11.03.2012 o godz. 14
Rynek (pomnik Fredry)

Inicjatywa 8 Marca

Możliwość skorzystania z abolicji będą mieli cudzoziemcy, którzy przebywają w Polsce:

Palestyńskie życie jest fragmentaryczne, nieciągłe, naznaczone sztucznymi i narzuconymi układami szatkowanej lub ograniczanej przestrzeni, przemieszczaniem i niesynchronizowanym rytmem zakłóconego czasu
Edward W. Said

Spotkania odbędą się w pięciu miastach:

3 grudnia [...]]]> Prezentacja filmów, wystawa plakatów i panel dyskusyjny na temat społeczno-kulturalnego rozczłonkowania Palestyny

Palestyńskie życie jest fragmentaryczne, nieciągłe, naznaczone sztucznymi i narzuconymi układami szatkowanej lub ograniczanej przestrzeni, przemieszczaniem i niesynchronizowanym rytmem zakłóconego czasu
Edward W. Said

Spotkania odbędą się w pięciu miastach:

3 grudnia w klubie Dobra Karma w Katowicach przy ulicy Św. Jacka, godz. 18:00
4 grudnia w Kinie 18 w Krakowie przy ulicy Floriańskiej godz. 18.00
8 grudnia w Kinie KC w Warszawie przy ulicy Nowy Świat godz. 20.00
9 grudnia w klubo-księgarni Głośna w Poznaniu przy ulicy Święty Marcin, godz. 18:00
12 grudnia w klubo-księgarni Falanster we Wrocławiu., godz. 18:00

Mur w Palestynie to nie tylko Mur Separacyjny, jakim Izrael oddziela się od okupowanych przez siebie arabskich terenów. Mur, który rozdziela także Jerozolimę Wschodnią od reszty Zachodniego Brzegu, Palestyńczyków mieszkających na terenach Autonomii i Strefy Gazy od siebie nawzajem i pobratymców, mieszkających w miastach znajdujących się na terenie Izraela, jak Nazaret, czy Hajfa. Mur to także liczne punkty kontrolne i zapory na drogach, utrudniające lub uniemożliwiające poruszanie się po terenie Palestyńskiej Autonomii. To także mur mentalny, wielorakie blokady wewnętrzne narosłe w samych Palestyńczykach, lęk przed podróżami, sprawiający, że miejscowa ludność niechętnie się przemieszcza. Niechętnie wykracza poza znajomą strefę dzielnicy, miasta, wioski, czy obozu uchodźców. Palestyna poszatkowana została na porozrzucane pomiędzy barierami wyspy. Wyspy te rzadko kontaktują się ze sobą, zwiększając dystans i niewiedzę o sobie nawzajem. Każda z wysp zaczyna mieć swoją własną historię, swoją własną, zamkniętą społeczność w całym palestyńskim archipelagu.

Na spotkaniu pragniemy zaprezentować to rozczłonkowanie Palestyny. Każdy z prezentowanych filmów odkrywa kolejną palestyńską enklawę:

„RCDF-Documentary“ prod. Sareyyet Ramallah Troupe (Palestyna), 2011, prezentuje ideę międzynarodowego festiwalu tańca współczesnego w Ramallah. (5 min).

„Nasze słowa są ze szklanych kamyków„, 2010, stworzony został przez nastoletnich uczestników projektu Sumer Media Academy prowadzonego przez Spafford Children’s Centre w Jerozolimie Wschodniej i Fundację Together Polska. Porusza trudną kwestię możliwości zakończenia konfliktu pomiędzy Palestyńczykami a Izraelczykami. (6 min).

„Dokumenty B’Tselem“, 2011, to krótkie, amatorskie ujęcia codziennego życia dokonane przez Palestyńczyków z Gazy, Wschodniej Jerozolimy i Hebronu w ramach projektu dystrybucji kamer do archiwizacji zdarzeń w najbardziej newralgicznych miejscach Palestyny (10 min).

„Susya“ reż. Yoav Gross, Dani Rosenberg, (Izrael), 2011, opowiada o starym człowieku z Susya, w Południowym Hebronie, który wraz z synem wybiera się do swej rodzimej wioski, obecnie izraelskiego stanowiska archeologicznego z ruinami starożytnej synagogi udostępnionego zwiedzającym, z której cała ludność palestyńska została w latach osiemdziesiątych wypędzona przez izraelską armię. (15 min).

„Należę do tej ziemi“ reż. Jarosław Giermaziak i Tymon Wyciszkiewicz, 2010 Dokument-narracja, opowiadająca o beduińskim pasterzu z Południowego Hebronu, który w warunkach ciągłego wypierania jego wioski Umm Al-Kher przez izraelską osadę Karmel oraz niezrozumienia ze strony własnej społeczności, stara się realizować swe artystyczne zamierzenia. (24 min).

„Ziemia porwana przez mity“ Kefah Fanni, 2011, jest klipem muzycznym, który w formie kolażu zdjęć przedstawia ideę Ruchomego Centrum Kultury w regionie Massafer Yatta w Południowym Hebronie, łączącego miejscowych pasterzy z artystami i aktywistami z Ramallah i Tulkarem (15 min).

Zaprezentowana zostanie także wystawa „Użyteczność symboli“ przegląd plakatu politycznego z Regionu, ukazujący wykożystanie sztuki jako narzędzia ekspresji własnych, tęsknot, strachu, nadziei i uczuć narodowych.

Spotkanie zorganizowane zostało w ramach projektu „Ruchome Centrum Kultury“, prowadzonego przez Stowarzyszenie NOMADA i Fundację PCPM przy bliskiej współpracy z palestyńską organizacją DAR QANDEEL, współfinansowanego w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w 2011 r. oraz palestyńską A.M. Qattan Foundation.

Więcej o projekcie na stronach:

www.masaferyattacenter-pl.tumblr.com (wersja polska)

www.masaferyattacennter.tumblr.com (wersja angielska)

fb: Masafer Yatta Center

Filmy „„Nasze słowa są ze szklanych kamyków” i „Należę do tej ziemi“ współfinansowane były także w ramach programu Polska Pomoc.

Po prezentacji poprowadzona zostanie dyskusja przez członków Nomady i PCPM, Tomka i Agatę, prowadzących na miejscu projekt „Ruchomego Centrum Kultury“ na temat społeczno-kulturowego rozczłonkowania Palestyny.

Wśród uczestników rozprowadzane będą darmowe płytki CD ze wszystkimi prezentowanymi filmami, oraz krótką broszurką opowiadająca o Ruchomym Centrum Kultury.

Serdecznie zapraszamy

Treści prezentowane podczas spotkań wyrażają wyłącznie poglądy autorów i nie mogą być utożsamiane z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczpospolitej Polskiej.

Zorganizowany przez nacjonalistyczne Narodowe Odrodzenie Polski, a anonsowany na kibicowskim portalu wroclawianie.info „Marsz Patriotów” wzbudził nasz sprzeciw ze względu na organizatorów i gości przemarszu, a przede wszystkim na ich skrajną, ksenofobiczną retorykę. Na Marszu Patriotów – który przy okazji uświetniał obchody XXX-lecia NOP i jego międzynarodowy kongres – znalazły się delegacje grup o neonazistowskim i neofaszystowskim rodowodzie. Były to zarówno mniej lub bardziej liczące się w polityce partie (włoska Forza Nuova, szwedzka Svenskarnas Parti – wcześniej Front Narodowo-Socjalistyczny) jak i ekstremistyczne ugrupowania (Movimiento Social-Republicano, gloryfikujący członków NSDAP i wiązany z atakami na młodzieżowe centra kulturalne w Hiszpanii). Informacje te zostały podane w ostatniej chwili, co daje nam podstawę, by przypuszczać, że NOP nie chciał informować wszystkich uczestników marszu o tym z kim będą świętować niepodległość Polski. Wykorzystywanie niedoinformowanych jako statystów w pokazie siły nacjonalistycznej partii to kpina z demokracji.

Nasz obywatelski sprzeciw wobec głoszonych przez skrajną prawicę haseł (zarejestrowane w materiałach filmowych) postanowiliśmy wyrazić w postaci dwóch zalegalizowanych pikiet obok trasy marszu. Przebieg zarówno marszu, jak i pikiet został udokumentowany nie tylko przez media, amatorskich filmowców, ale i przez policję. Jej materiały mogą zostać wykorzystane w wypadku sądowego dochodzenia.

Wbrew sugestiom zawartym w artykule, nie doszło do konfrontacji. Nie jest też prawdą, że do niej dążyliśmy. Co więcej – nie doszło też do żadnej „awantury”, przynajmniej sprowokowanej przez uczestników pikiet. Jednak informacja, jakobyśmy zaatakowali marsz, została podchwycona przez media i urosła do rangi zamieszek.

Pikieta, ogłoszona zresztą jako pokojowa, w razie jakichkolwiek nieprawidłowości zostałaby zdelegalizowana i spacyfikowana przez policję. Jako organizatorzy apelowaliśmy o spokój i został on zachowany nawet w sytuacji prowokowania nas (udokumentowane wulgarne okrzyki, również udokumentowany atak racami). Całego przebiegu demonstracji NOP jako stacjonarna pikieta nie byliśmy w stanie śledzić, lecz niewątpliwie istnieją źródła pozwalające stwierdzić czy pojawiły się podczas jej nieprawidłowości, czy też faktycznie „współpracowali z policją otaczającą ją szczelnym kordonem”. Materiały filmowe z dalszej części marszu pozwalają w to wątpić.

W tekście zostaliśmy oskarżeni o użycie przemocy i obrzucenie racami pochodu. Mamy nagrania wideo dokumentujące przebieg całego incydentu. Prawdopodobnie został też zarejestrowany przez policyjne i dziennikarskie kamery. Widać na nich, że race poleciały na naszą pikietę od strony marszu – nie mogły zostać rzucone przez nas, bo ich nie mieliśmy (materiały pirotechniczne na demonstracji muszą zostać zgłoszone, ich użycie bez zgłoszenia prowadzi do delegalizacji zgromadzenia); w przeciwieństwie do narodowców – ich organizatorzy od tygodni prowadzili akcję zachęcającą do zakupu i przyniesienia własnych rac, we współpracy ze sklepem kibicowskim, oferującym zniżkę na hasło „wrocławianie”. Kilka osób biorących udział w pikiecie zostało nimi ranionych – czekamy na wyniki obdukcji. „Wymiana ognia” polegała co najwyżej na odrzuceniu ciśniętych w uczestników pikiety rac i pochodni (petard i butelek z oczywistych względów nie dało się odrzucić). Wszystko to zostało udokumentowane i po bliższym przyjrzeniu się można zidentyfikować prowokującą i atakowaną stronę. Artykuł informuje też o użyciu gazu łzawiącego wobec manifestantów. W jego kontekście oczywiste jest, że został użyty wobec nas; tymczasem grupą pacyfikowaną gazem byli agresywni członkowie marszu. Dalej artykuł mówi: „Ostatecznie narodowcy poszli dalej i dotarli do pomnika Bolesława Chrobrego. Antyfaszyści poszli za nimi. Po odśpiewaniu hymnu narodowego „Marsz Patriotów” został oficjalnie rozwiązany, ale policja wciąż musiała pozostawać w pogotowiu i odgradzać kordonem jednych od drugich.” Sugeruje to, że nasza grupa podążyła za marszem nielegalnie, z zamiarem sprowokowania konfrontacji – tymczasem zbieraliśmy się na miejscu kolejnej zalegalizowanej pikiety, która zaatakowana została przez wracających po rozwiązaniu marszu bojówkarzy.

Jednak zasadniczą kwestią, która wzbudza nasz największy niepokój, jest rażące naruszenie etyki dziennikarskiej w postaci – zamierzonego czy też nie – braku obiektywizmu relacji prasowej. Nie można oprzeć się wrażeniu, że cały tekst skonstruowany został na podstawie jednej wypowiedzi Dawida Gaszyńskiego, lidera dolnośląskiego NOP. Jego zapewnienia o tym, że to my zaczęliśmy cały incydent z racami, traktowane jest jako aksjomat i nadaje określony wydźwięk całej informacji. Tymczasem cała przytoczona wypowiedź naszego rzecznika jest przeinaczona w sposób całkowicie zmieniający jej sens. Zupełnie nielogiczne w ustach rzecznika naszego Porozumienia z definicji antyfaszystowskiego byłoby zdanie, jakoby Porozumienie to protestowało przeciwko „antyfaszystowskim hasłom”. Podważa to całkowicie obiektywizm relacji i wiarygodność dziennikarskiego warsztatu piszącej ją reporterki. Nawiasem mówiąc, hasło „Jedna rasa, ludzka rasa” skandowane rzekomo na pikiecie, mimo że często używane przez ruch antyrasistowski i antyfaszystowski, wyjątkowo nie pojawiło się na niej. W przeciwieństwie do nieuwzględnionego w artykule hasła „Polska cała tylko biała” skandowanego po przeciwnej stronie. Wartościująca opinia anonimowej wrocławianki, która zrównuje obie grupy jako ekstremistów, również jest formą manipulacji. Z naszej strony nie było żadnej słownej agresji, w przeciwieństwie do „mowy nienawiści” stosowanej przez NOP. Osób „przerażających i w kapturach” też raczej trudno szukać po stronie tegorocznej pikiety. Zadajemy sobie pytanie, czy autorka tekstu, relacjonująca cały przebieg wydarzeń, w ogóle była ich świadkiem?

Niedopuszczalne jest to, żeby agencja prasowa wpływająca na kształt informacji większości mediów w kraju redagowała swoje artykuły w sposób stronniczy. Pierwotny artykuł PAP zdążył przyczynić się do manipulacji faktami w wielu mediach głównego nurtu, a tym samym wykrzywienia odbioru naszej akcji. W związku z tym, że szkoda została już wyrządzona – domagamy się opublikowania sprostowania z uwzględnieniem wszystkich podanych przez nas informacji i przekazania go do korzystających z sieci informacyjnej PAP mediów.